зээ... залхжийна шүү. ядарчийна. бүгдийг нь хамж хуулж хаяад эхнээс нь эхлэхиймсан.

тэр тэр тэр тэр алдааг давтахгүй. энэ энэ энэ энэ боломжийг алдахгүй... этр гээл.

шал дэмийрцийн.

за тэр бүтэхгүй санаашрал ч яамай. лам багшийнхаа шившиж, зангидаж өгсөн хадгийг юу яаая даа.. тээ?

гэгээрэх --- эрдэм

шүтэх --- мэдлэг

шашин --- их

замд....

25-17 нарита гэцэн дугаартай, “бид хуулиар зөвшөөрөгдсөн хүрээнд хурдална”, “бид эх дэлхийд ээлтэй эко-жолоодлого хийнэ” этр гээд бичкэн үсгээр бөгсөн дээрээ сийлчижээ бас, 4т-ын болтой ачааны машаан урд давкиад л давкиад л..

овоо манай талын этгээд байв шифф. эгнээ байр майраа гялс зялс солиол, шурххх шурхххийгээл.

замд...

бороотой, манантай.

8 цаг 34 минут.

гүүрний төгсгөлд байх автобусны буудал дээр өнөөх жижигхэн эмэгтэй сууж байна. өнгө алагласан хээ хуартай, ганган ягаан шүхэр барьчихаж. түүнтэйгээ ижилсүүлэн гоёмсог цүнх энгэртээ унжуулчихаж. сандал үгүй тул замын хашлага дээр сууж байна. тогтож харахгүй л бол сууж байгаа, зогсож байгаа

Навч болъё, би

Намайг тасд, чи

Хатаж хатуурхаар, бие минь

Хага базаж хатуурх чи минь

Бутран унах үртсийг

Бүү хадгал, үлээ

чөлөөлөгдөхсөн...

дасаагүй бол, дүүрэнд
давах л байсан, хоосонг

дассан ч байсан, дүүрэнд
давах л болно, хоосонг

дээр бас юу ч гэж донгослоо доо би, нэг иймэрхүү хэдэн үг бомборолдуулсан... 
аа гэхдээ...аль нь ч байсан би "би"-гээрээ л үлдвэл барав. 
мэдээж хоол хүнсний тухайм. идэх юмны тухайм. амьдралаас өөр юу ч хүсэх

сөөөү пөөэрпьл

энэ дууг дүнкүүртлээ сонсовшд. 

 
подынхоо трансмиттийг хураалгачихсан хүн одоо яая гэхэв, өглөө гарахынхаа өмнө яаран сандран шүүрч авсан сд нь мэга хит хэдэн он ч гэнэв, тийм сд байж таараад, түүн дээр энэ дуу байж таараад, сонстол таалагдаж таараад, бусад дуу нь шал гачан байж таараад... ирэх очих

амьдралын хуулийн нэрийн өмнөөс...

"өөрийгөө юунд буруутгаж зэмлэнэв? өрөөл, чамайг тэртэй тэргүй хэрэгтэй үед нь "авч хэлэлцэх" л юм чинь... яадын" гэж Аинштаин нэгэнтээ хэлснийг би нэгэнтээ олж уншиж, нэгэнтээ хаа нэгтээ бичиж билээ, дээр үед ээ, баргалжил өнгөрсөн зуунд. тэр үед “аааханнгг .. аааханннгг ..” гэсгээд мартсан. 

харин